د قافیې د حروفو له لحاظه

الف ب ت ټ ث ج څ چ ح خ د ذ ډ ړ ژ ږ س ش ښ ص ض ط ظ ع غ ف ق ک ګ ل م ن ڼ و ه ی ي ې ئ ۍ ر پ ځ ز
زړه مې ورکړ و خودرای
غزل — رحمان بابا
لوستل
زړه مې ځکه همېشه په ژړا سر دی
غزل — اشرف خان هجري
لوستل
لوستل
ستا د جبین د تماشو نه لوګی
غزل — صاحب شاه صابر
لوستل
لوستل
ستا د مخ هسې بې جذبه پرتو نه دی
غزل — عبدالحمید مومند
لوستل
لوستل
لوستل
لوستل
لوستل
لوستل
لوستل
سپين چې بد خوی وي ترې نيکخویي تور ښه دی
څلوريزه (رباعي) — عبدالقادر خان خټک
لوستل
لوستل
ص صراط المستقيم دی
غزل — میرزا حنان بارکزی
لوستل
صورت مې هر څوکه ډېر زبون دی
څلوريزه (رباعي) — عبدالقادر خان خټک
لوستل
ض ضلال د ظلمات دی
غزل — میرزا حنان بارکزی
لوستل
ض ضلال د ظلمات دی
غزل — میرزا حنان بارکزی
لوستل
طلب کاڼۍ د نیکۍ وار د طلب دی
غزل — اشرف خان هجري
لوستل
ظ ظالم نفس دې د خپل دی
غزل — میرزا حنان بارکزی
لوستل
ع (دا) عیب د بد ګمان دی
غزل — میرزا حنان بارکزی
لوستل
عشق مې خاطر دی ځکه پسندلی
څلوريزه (رباعي) — عبدالقادر خان خټک
لوستل
عشق یو هسې توریالی دی
مثنوي — بابوجان بابی
لوستل
علامه د سپرلي زیری د سحر دی
غزل — صاحب شاه صابر
لوستل