فرید باراني
غزل
ځم د خوبانو شاته وایم نور نو
هیڅ نه لرم
زه بې چاره یم نیمه خوا یم نور
نو هیڅ نه لرم
ماته طبیب د عاطفې په دوا
وليکله :
په وچ کالبد کې وچه ساه یم نور
نو هیڅ نه لرم
زه خو د شپږ واړه حواسو نه
محروم شولمه
اوس په قلم هر چاته ښایم : نور
نو هیڅ نه لرم
زما د فکر هلو ځلو نتیجه ورنه
کړه
دا چې زه څوک یمه؟ د چا یم؟ نور
نو هېڅ نه لرم
نور د څو کرښو نوښتونو “ نوښت»
بیا نه راځي
والله رښتیا به درته وایم : نور نو هېڅ نه لرم
...
۱۳۸۹-۳-۱۶ جلال اباد ښار لیلیه