امیر حمزہ شینواری
ستا په مخ يې
ليکم چې اسان ليکم
ګران وي په
ما ډېر چې غزل ګران ليکم
هر کله
داستان چې د افغان ليکم
پوه شه پت او
ننګ د مسلمان ليکم
ګل شو په خندا خندا کې شوک په شوک
حال د جمعيت
د پرېشان ليکم
ژوند مې
ګلدسته شوه د رنګ رنګ ګلو
دا ده افسانه
چې يې عنوان ليکم
زلفې دې ستايم اشنا، که مخ د تا
مدح د کافر
که مسلمان ليکم
څو چې خپل
کېږي نو ځوانېږي هم
کم به وي
تعريف چې د ارمان ليکم
وې پخپله ليک
دې کړه محضر د مرګ
ما ووې اشنا
چې په پشمان ليکم
پاتې لکه ګرد
شي د اسمان ليکه
چرته چې
اسرار د لا مکان ليکم
څو چې حمزه
پايمه، حمزه به يم
پير شومه بې
شک خو غزل ځوان ليکم