امیر حمزہ شینواری
اخر خو
اننګو ته يې زلفان ورسېدل
هرڅو که پيچ
وخم شو پرېشان ورسېدل
دامان ته چې
اورونه د ارمان ورسېدل
غمجن اسوېلي
خولې ته پښیمان ورسېدل
قربان دې د
ستم نه د کرم دې وکړو حد
ساتوان
لاسونه هم په ګرېبان ورسېدل
ناڅاپه
خارښتېږي چې زما د پښو تلي
موسم ته جوړ
اغزي د بیابان ورسېدل
د عشق له
تاوه دې غوټۍ شوه د زړه ګل
زړه چاودي د
مراد باغ ته خندان ورسېدل