صاحب شاه صابر
چې په ککو کې ستا د مینې میکده ګرځوم
سترګو کې خوب او په بڼو کې شوګیره ګرځوم
لا خو د دړد په تار کې پېرم د الفت ګلونه
لا خو د زړه د پر هر خوله په وینو سره ګرځوم
زه لیونی یم ، که رښتیا ازار وهلی یمه
چې په ړندو پسې په لاس کښي ائينه ګرځوم
خير ! ما دي وژني ، ما دي مړ کړي د رڼا قاتلان
زه به په لاس کې د شعور بله ډیوه ګرځوم
له سپینو واورو بارانونه د سپرلي غواړمه
په تورو غرونو د سپوږمی ماته کاسه ګرځوم
ما د حالاتو لیونی سوکړه وژلی نشي
زه د ارمان په تندي ستا د خیال خوله ګرځوم
ما لیونی به پکې خدای خبر چې څوک پيژني
زه د ټول كلي غم د مينې په اوږه ګرځوم
د تورې شپې توره تیاره د ژمي يخه يخني
زما نصیب دی چې په لپه کې لمبه ګرځوم