...

صاحب شاه صابر

د زلفو غر په بله واړوي د غرونو جینۍ

وخاندي بلې کړي لمبې په چنارونو جینۍ

راشي د ځان سره بادونه د سپرلي راولي

خدای جوړه کړې د ګلونو درنګونو جینۍ

د زړه په زمکه د تنکو زخمونو کر کومه

ګلونه وکرل د کور په دیوالونو جینۍ

اوس ټوله شپه سازونه اورمه سندری لیکم

مینه شوه په سندرو په سازونو جینۍ

چي قدم اخلمه تالي وهم ټکري خورمه

څنګ زنګولی یم د زلفو په ټالونو جینۍ

ناجوړ نه ده خو زما روغی راستی وهلی

هسي دی نه ګرزی په نورو زیارتونو جینۍ

اوس په ورغوي زما د وینی رنګ پټوي

ګوتي وهلي دي زما په پرهرونو جینۍ

ما سره غم دی چي د واورو سره واوری نشی

زه یرولی یم د غرونو بارانونو جینۍ

مینه د ګرانو ګرانه څنګ اسانوي صابره

راغله په څنګه ګړنګیدلی ګړنګونو جینۍ