SOMMAA
رحمان بابا

رحمان بابا

په دنيا کې که هر څو وبله پيوند وي

غزل

په دنيا کې که هر څو وبله پيوند وي

پس له مرګه به يې درست صورت بند بند وي

زه به وخورمه په دا باب هزار قسمه

که باور دي په قسم و په سوګندوي

يا به وړاندې تر تا درومي يا به ورستو

که دې ورور که دې عزيز که دي فرزند وي

زمانه به يې تر پښو لاندې پايمال کا

که په قطعه تر اسمان پورې بلند وي

هم يې هسې پيمانه ګڼه په خاورو

که يې ډکه خوله تمام عمر په قند وي

هر چې کاندي ازادي په دا جهان کې

پس له مرګه به هم واړه په بند وي

هر چې غاړه يې و حق ته ايښې نه وي

هميشه به يې په غاړه کې کمند وي

دا چې زه و تا ته وايمه که خدای کا

په ايت و په حديث کې به څرګندوي

ته چې نه کوې باور په اياتونونو

ترو زما ويل به څه در لره پندوي

ناپسند به د منکر په انکار نه شي

هر کلام چې دلپذير و دل پسند وي

خدايه ګنج د قناعت و رحمان ورکړې

چې بې ملکه بې حشمته دولتمند وي