هر وګړی چې منصور غوندې په دار شي

دار يې بس له مرګه نخل ميوه دار شي

روغ صورت که روغ عالم لره کمال دی

ليوني لره کمال دی چې سنګسار شي

هر ګياه چې و کمال ته ورسېږي

سر يې زمکې و ته ګوز وي نګونسار شي

نری باد به يې په خپل منزل داخل کا

که څوک پاڼه د خزان غوندې طيار شي

غفلت هيڅ مناسب نه دی د سپين ږيريو

صبحدم که حيوانات دي هم بيدار شي

چې يو موټی ايرې تار په ايينه کا

هم په دا خبره فخر د خاکسار شي

کريمانو سود موندلی دی په زيان کې

لکه ښاخ دوني وتراشي يار دار شي

خزانه په سخاوت سره زياتېږي

د کوهي اوبه چې وکاږي بسيار شي

مړول د وږي ګيډي مشکل نه دی

مړول د وږيو سترګو مشکل کار شي

کم خوراک سړی نزدې شي فرښتو ته

هر سړی چې بسيار خوار شي بسيار خوار شي

صاف دلانو لره لږ نصيحت بس دی

د ګوهرو پيوستون په نري تار شي

غلبه د عشق بهانه د حسن غواړي

توره شپه په عاشق زلفې د خپل يار شي

د توفيق له مخه هر مشکل اسان دی

وستۍ و ته د اور لمبې ګلزار شي

ناز د عشق پرورش مومي له عشقه

هسې نه چې د خوبانو په سنګار شي

بې محنته چا راحت موندلی نه دی

د وصال خوښي د هجر په مقدار شي

عاشقانو لره واړه سعادت دی

که يې سر و مال د يار تر نامې ځار شي

ياره ياره هر څوک وايي په جهان کې

زه به پس له مرګه وايم چې يار يار شي

لکه ډار کاندي ورغومي له ګرګانو

هسې رنګ له جدايۍ نه زما ډار شي

د رحمان دا پوچ ګويي څه په کا نه ده

عاشقي په ګفتار نه شي په کردار شي