تر ابدي ورځي پورې به جفا کړې

که به مهر وفا هم چرې پيدا کړې

معشوقې کله وفا کله جفا کا

می بايد چې کله هغه کله دا کړې

ما ستا خوی دی و هر چا و ته ستايلی

چرې نه چې دروغژن مې تر هر چا کړې

چې د ستا دغه خصلت دی زما اوښي

دا پټ راز به مې درست جهان رسوا کړې

ستا څه لاس را باندې نه رسي دلبره؟

چې په لاس د رقيبانو مې سزا کړې

مرم په دا چې د اغيار په رضا درومې

نه په دا چې ته په ځان خپله رضا کړې

په درست عمر به هيچا ليدلی نه وي

هغه چارې چې ته هر ساعت په ما کړې

ما رنځور په کټ کې پرېږدې چې کړېږم

ته لا ګرزې د رقيب سره خندا کړې

لاس تر غاړه د رقيب سره خندا کړې

چې ما ووينې له قصده راته شا کړې

هر بيګاه وايې سبا له به خوله درکړم

دا بيګاه به په رحمان کله سبا کړې