رحمان بابا
هغه يار چې بې وفا دی څه يار نه دی
غزل
هغه يار چې بې وفا دی څه يار نه دی
هغه کار چې بې بقا دی څه کار نه دی
که د سر ښيندل دشوار په ما و تا دي
دا په عشق کې سهل کار دی دشوار نه دی
انديښنه سړی بيدار کاندي له خوابه
کم انديشه که بيدار دی بيدار نه دی
که څه عمر دی عاشق لره وصال دی
د هجران عمر د عمر په شمار نه دی
د چشمانو په ځنبل کې تير و بير شي
اعتبار د زمانې اعتبار نه دی
که د سلو زويو پلار شي به يې څه کا
بې وقوفه زوی د پلار څه په کار نه دی
معشوقې هميشه ناز په عاشق کاندي
رحمان هيڅ له خپله ياره ازار نه دی