چې دا هسې لاس په لاس دنيا پريښو دي

څه چوا چندڼ په ځان پورې مښو دي

دا دنيا په مثال په مرګ يې سيلاب دي

د سيلاب په مخ کې څه پوله ايښو دي

جل زلمي لا واده نه وي سره ګونده شي

دا رنګ چارې د مرګي په خرخرښو دي

قافلې چې په دنيا کې شوې داخلي

بيا هم هسې معلومېږي چې د لښو دي

دا سفر به په هغو باندې اسان وي

چې تر کوچ پخوا په زيرمه د توښو دي

چې بې وقته ارمان کا په وقت اوده وي

د هغو عالمو ږيري د وکښو دي

په هر شان چې يار خوښيږي زه هغه کړم

خپلول د صاحبانو په پيښو دي

د يار غم مې لکه تاج دی په سر ايښی

نور غمونه مې همه لاندې تر پښودي

معشوقې په عاشقانو خود پوهېږي

دلته څه د عاشقۍ نښې د ښو دي

ميخوران که يې خبر شي له مستۍ نه

د رحمان د ميخانې شراب د څښو دي