دريغه وليدي يو ځل هغه مخونه

چې دراز لري مژګان دراز قدمونه

دراز قد دراز مژګان درازې زلفې

وړې شوندې وړه خوله واړه غاښونه

د اسمان شمس و قمر به ترې قربان کرم

هم د زمکې په سر واړه سره ګلونه

چې يې ووينم په مخ مې اوښي درومي

د پسرلي له مخه ووري بارانونه

که يو ځله يې مخ ووينم په سترګو

ما په زړه کې قبول کړي تندرونه

د هجران په شپه سور کټ راته سور اور شي

يو زمان مې بادی نه لګي اړخونه

تورې زلفې دې په سپينو ليچو زانګي

ښاماران دې د چنډڼو په ښاخونه

که خدای غم د جدايي ورته اسان کړ

و رحمان و ته اسان دي نور غمونه