کله په نمر سوزې کله رېږدې په ساړه

کله مرې له لوږي کله مرې په ډېر خواړه

واړه په غوغا دي چې راغلي په دنيا دي

نه يې هغه وږي په قرار دي نه ماړه

کله لاس په سر و بل ته کېږدي تواضع کړي

کله وبله کېږدي لاس په توره په چاړه

خاوري د ادم چې کړې خمير فرشتګانو

درست يې په غمونو په دردونو ولاره

څه شو که څوک نن ساعت وهل کا يا تړل کا

پيښ به په هغه شي چې واهه شي هم تاړه

ښايي که څوک پس له مرګه خاندي په لحد کې

هر چا چې په دا ژوندون کې خپسر وژاړه

ويني واړه تلوني هيڅوک نه دي پاتي شوي

يون دی په دا لارې هم د ځوان هم د زاړه

زلفې د دلدار دي چې هر څوک يې طلبګار دي

لوی دی که هلک دی که غټان دي که واړه

سخ د هغه چا دي چې په در کې يې قبول شي

زار د هغه چا چې يې له دره وشاړه

ما عبدالرحمن غوندې سلام کړ ورته سلو

خدای خبر چې کوم يو هغي ترکې ولاړه