SOMMAA
رحمان بابا

رحمان بابا

ستا په عشق کې هسې خلاص يم له شعوره

غزل

ستا په عشق کې هسې خلاص يم له شعوره

چې يوه خبره نه لرم منظوره

طبيبان وايي چې صبر دې دارو دی

خدای زمونږ فرقه پيدا کړه نا صبوره

تورې هر چرې تړلي په دښمن شي

ياره ستا سترګې دوستان وژني په توره

معشوقې د زمانې شوې سره ټولي

د زړه خونه مې يې ولوټله چوره

زه تنها په ضرور نه يم ستا له غمه

پيدا شوې عاشقي ده له ضروره

هرې شپې لره ورځ شته ده په دنيا کې

زما عمر جدايي کړ بې له نوره

مهرويان وفا له هيچا سره نه کا

دا خبره په عالم کې ده مشهوره

له حيرته واره ګوتې په غاښ نسي

په هجران کې چې خبر شي له مهجوره

د رقيب له ندو سترګو دې ځان ژغوري

هر عاشق چې بهره مند شي له حضوره

همره توان و توفيق نه ګڼم په بخت کې

چې تايب کا ما له فسق و فجوره

په نظر د مدعيانو تور کودی وي

که يې کښېنوم د کټ د پاسه حوره

د رحمان د سترګو نم هاله وچ شي

که وچ شوی د چا نم وي له ناسوره