SOMMAA
رحمان بابا

رحمان بابا

که زما مينه په تا ده خطا نه ده

غزل

که زما مينه په تا ده خطا نه ده

که بې تا ده ناروا ده روا نه ده

څوک چې بې د ستا له مخه بل ته ګوري

ايينه يې نا صفا ده صفا نه ده

هر عاشق چې پخپل يار پسې ژړا کا

دا ژړا واړه خندا ده ژړا نه ده

د دنيا په تماشا چې څوک نازېږې

خو هم نن يې تماشا ده سبا نه ده

که ته سل ځله له ما سره جفا کړې

ستا جفا واړه وفا ده جفا نه ده

هغه تېر شو چې مې مينه په غلا غلا کړه

اوس په درست جهان رسوا ده په غلا نه ده

معشوقه که د خپل سر په بها مومي

و رحمان و ته ويړيا ده بها نه ده