دا ستا درد به په هزار درمان ور نه کړم

دانسته به دغه سود په زيان ور نه کړم

که څوک راکاندي دنيا و عقبی دواړه

عاشقي به دې په اين و ان ور نه کړم

څو مې تېغ په پهلو نه دی بلوسېدلی

ستا پهلو به و رقيب اسان ور نه کړم

که يو ځله مې ستا زلفې په لاس کښېوځي

يو وېښته به دې په درست جهان ور نه کړم

که مې چېرې لاس د ستا په بوسه بر شو

دا نعمت به د جنت په خوان ور نه کړم

څو و نه وینم ستا سترګې که يې خدای کا

عزرائيل لره به هومره ځان ور نه کړم

معشوقې د عاشقانو دين ايمان دی

زه به چا لره خپل دين ايمان ور نه کړم

ستا تر زلفو پورې نورې زلفې څه دي

په خاشاک به د چمن ريحان ور نه کړم

په رحمان د ستا د لبو می حرام دی

څو د خپلو وينو جام تاوان ور نه کړم