SOMMAA
رحمان بابا

رحمان بابا

زه دا هسې ديوانه او مجنون چا کړم

غزل

زه دا هسې ديوانه او مجنون چا کړم

له رواجه له رسومه بېرون چا کړم

نه پوهېږم چې دا چارې په ما څوک کا

لېونی د خپل نګاه په افسون چا کړم

کومې سترګې کوم باڼه کومه غمزه ده

ډوب شهيد غوندې په خاک و په خون چا کړم

توان توفيق خو د فتنو راڅخه نه و

په فتنو د تورو سترګو مفتون چا کړم

رحمان هيڅ له خپله ځانه خبر نه يم

چې دا هسې رنګ زبون و محزون چا کړم