SOMMAA
رحمان بابا

رحمان بابا

که مې ونمانځي ساقي په يوه جام

غزل

که مې ونمانځي ساقي په يوه جام

تر دا هورته به ور څه وي احترام

بس دی ما لره دا فيض د شرابو

چې پرې پريونځم دا دلق ارزق فام

مېخواري که په عالم کې بدنامي ده

ما تر پښو دی لاندې کړی ننګ و نام

په مېزان يو سر لعل وي بل سرکاڼی

مساوي ده عاشقي په خاص وعام

عاشقان د سپين رخسار د تورو زلفو

څه پروا لري د کفر د اسلام

په مجنون باندې قلم راغلی نه دی

که حلال يې په مخ ورشي که حرام

حلال عشق دی په رحمان باندې راغلی

په حلالو کې مدام وي احترام