SOMMAA
رحمان بابا

رحمان بابا

بېلتانه دې هسې خوار کړ زما دل

غزل

بېلتانه دې هسې خوار کړ زما دل

چې له ځانه يې وېزار کړ زما دل

عاشقۍ هومره داغونه دي پرې ایښي

چې تمام يې لاله زار کړ زما دل

چې د زلفو په کمند سره دې راکېښ

په بلا دې ګرفتار کړ زما دل

ستا چشمانو پکې هسې مقام ونيو

چې له غيرو يې وېزار کړ زما دل

لاس و پښې د خلقو نېسي دعا غواړي

ميني هسې منت بار کړ زما دل

بې سببه چا ازار موندلی نه دی

تا په څه سبب ازار کړ زما دل

زه رحمان خو منت بار د عاشقۍ يم

چې مين يې په دلدار کړ زما دل