SOMMAA
رحمان بابا

رحمان بابا

ماتوي مې خوله په سوک

غزل

ماتوي مې خوله په سوک

خراشي مي زړه په نوک

که نارې وهم که ژاړم

پروا نه لري يو څوک

راشئ ګورئ منصفانو

د دلبرو دا سلوک

لکه ګل په لاس د طفل

زما زړه کا شوک په شوک

د چشمانو په غمزه يې

ژوبل ژوبل يم ټوک ټوک

په توسن د فلک سور شي

دستار کېږدي په سر هوک

هيڅ اثر ورباندې نه کا

د دردمنو درد و دوک

اې رحمانه چې عاشق شي

ځان دې ژاړي کوک په کوک