SOMMAA
رحمان بابا

رحمان بابا

خدايه څه شوه هغه ښکلي ښکلي خلق

غزل

خدايه څه شوه هغه ښکلي ښکلي خلق

په ظاهر په باطن سپين سپېڅلي خلق

هيڅ خندا مې له دې خلقه سره نه شي

ژړوي مې هغه تللي تللي خلق

خبر نه يم چې وکومې خواته لاړ شوه

لیده نه شي هغه ما لیدلي خلق

لکه ځګ چې د اوبو په مخکې درومي

هسې درومي په جهان راغلي خلق

درېغه يو ځله خو بيا په جهان راغلی

له جهانه په ارمان وتلي خلق

هزار حيف دی چې په خاورو کې لاړه شي

په چوو او په چندڼ لړلي خلق

رحمان هسې ګوښه خوند له خلقه بيا موند

چې هرګز نه دی دا خوند موندلي خلق