په تندي چې اتش مدام شمع

ځکه بيا مونده له خلقو اکرام شمع

په انوار يې منور اهم انصار شو

لابه کله شي ښکاره د انعام شمع

پتنګان يې لور په لور تر مخ څرخېږي

ځکه نه کوي په سول کې ارام شمع

و سېزه ته ځان زما په شعله باندې

کړه پتنګ ته په رموز کې کلام شمع

ستا مجلس د خاصو خاصو سر فراز و

د رحمان په څېر نه مومي هر عام شمع

نور بادشاه يې هرګز مه کړه له چا طمع

که دې پرې کړه له وګړيو رښيتا طمع

پيدا مه شه د اشنا له اشنا طمع

زېړی رنګ د اشنايۍ مبدل شي

د نادان په څېر يې شي د کيميا طمع

چې له ښکليو د دې دهر وفا غواړي

د نادان په څېر يې شي د کيميا طمع

چې مراد غواړي د زړه له مهرويانو

ستا په دام کې نيوای شي د عنقا طمع

خدای د عقل جواهر ورته بخښلي

له نادانو به څه شان کا دانا طمع

ځکه سپی د فقير پښې او لمن نيسي

چې د خدای له دره پرې کا ګدا طمع

له دغه رنځ يې طاعون تبه بهتر دی

اې رحمانه خدای دې مه کړه پيدا طمع