SOMMAA
رحمان بابا

رحمان بابا

ومه کله دي پاخه وايي واعظ

غزل

ومه کله دي پاخه وايي واعظ

هر چې وايي واړه ښه وايي واعظ

چې دی ما له خپله ياره لرې باسي

نور به څه ورته اومه وايي واعظ

جار واته زما له ياره ډېر مشکل دي

زياتي څله دوباره وايي واعظ

په خوږو پستو خبرو يې غلط شوې

دا خواږه تراخه وايي واعظ

څوک به څه باور د ده په نصيحت کا

چې له ياره جار واته وايي واعظ

زه بې عشقه بل يو کار کولی نه شم

ډېر له عشقه تښتېده وايي واعظ

اعتبار يې په نرمۍ په ګرمۍ مه کړه

دا تاوده تاوده ساړه وايي واعظ

اورېدونکې يې رحمان د ويل نه يم

بهتر دا دی چې نور نه وايي واعظ