رحمان بابا
بد اختر به نېک اختر نه شي هرګز
غزل
بد اختر به نېک اختر نه شي هرګز
مرغ چوچه به درګوهر نه شي هرګز
که مکان يې په اسمان دی غزا وشوه
ستاره به شمس و قمر نه شي هرګز
که يې اصل له يوې ځمکې وي څه شو
بېد به سر و صنوبر نه شي هرګز
که همه عمر باران ورباندې ووري
خس به ګل د پېغمبر نه شي هرګز
له نا اهلو د وفا طمع ومه کړه
ګنده نل به نېشکر نه شي هرګز
که تور غر له ځايه خوزي وبه خوزي
ولې نور به مقدر نه شي هرګز
د رحمان په باب چې وشوه هغه وشوه
مکرر به دا دفتر نه شي هرګز