SOMMAA
رحمان بابا

رحمان بابا

چې پيدا شوه ستا چشمان دا هسې شوخ

غزل

چې پيدا شوه ستا چشمان دا هسې شوخ

نور به نه وي مردمان دا هسې شوخ

کجې زلفې کج ابرو لکه چې ستا دي

نه لړم شته نه ماران دا هسې شوخ

ډېړ غمونه شوخ شوخ شته په دا دنيا کې

ولې نه لکه هجران دا هسې شوخ

مګر ديو وي چې بې غم وي په هجران کې

ګڼه نه به وي انسان دا هسې شوخ

دا فتنې او فسادونه به وو چيرې

چې پيدا نه وي اسمان دا هسې شوخ

د اشنا له غمه زړه د اشنا نه چوي

افريده کړه خدای جهان دا هسې شوخ

چې يوسف يې د دنيا په مطاع ورکړه

پيدا مه شه بل کاروان دا هسې شوخ

چې بوسه له ياره غواړي بې ادبه

خدای دې نه کاندي رحمان دا هسې شوخ