SOMMAA
رحمان بابا

رحمان بابا

زه په سل رنګ راغب

غزل

زه په سل رنګه راغب

ته په سل رنګه غايب

دا به څرنګ شي دلبره

چې زه مست يم ته تايب

که له جوره دې فراياد کړم

دا هم نه دی مناسب

که څه وايم نه مې رسي

زه مغلوب يم ته غالب

څه سيالي برابري ده

د مطلوب او د طالب

دا ستا مهر و محبت کړو

خدای په ما باندې واجب

درد و غم دې هومره نه دی

چې يې وکښم په کاتب

جدايي ده و ډېره سخته

د ارواح او د قالب

چې مجنون په ځنکندن شو

زه يې پرېښودم نايب

وصيت يې راته وکړو

په څو رنګه عجايب

چې روزي دې شه رحمانه

زما واړه مراتب