SOMMAA
رحمان بابا

رحمان بابا

هغه ژوی چې بې خدايه محبت کا

غزل

هغه ژوی چې بې خدايه محبت کا

همګې واړه بې ځايه محبت کا

محبت بې خدايه واړه د زړه رنځ دی

که مدام له چنګ و نايه محبت کا

خرخاري ده چې يې يوځبله کاندي

هر خودرای چې له خود رايه محبت کا

نتېجه يې ريش کنده جامه پاره وي

ادم زاد چې له چار پايه محبت کا

هغه سرای لره به تله ورباندې ګران وي

هر سړی چې له دې سرايه محبت کا

بوالهوس به نه پتنګ نه پروانه شي

د مګس په څېر له ورايه محبت کا

چې د تورو زلفو سيوری په چا وشي

هغه کله له همايه محبت کا

رحمان ځکه د ريبار متابعت کړم

چې رهرو له رهنمايه محبت کا